Wat hadden wij er zin in.. alles was geregeld, voreg opgestaan, ontbeten en om half 9 klaar staan om te gaan raften!

kwart voor 9... niemand...

9 uur... niemand...

10 over 9... JA!!! Gelukkig... we schokken al. Wij naar beneden de gids ziet ons staan met een vragende blik:´ik kom Daniel en Matias ophalen´ .. HUH We zouden met z´n 5en gaan. We hadden hier al wat over gegrap, maar nu was het dus werkelijkheid geworden. Er was geen plek voor ieder van ons. We waren op 2 verschillende tijden naar de agency van de school gegaan. We zeiden dat we samen in een boot wilden. Dat was allemaal prima... maar nu is het 10 over 9en is er alleen maar plek voor 2 van ons. Maar waar is de gids van de andere 3 dan? We belden naar de agency.. uhm ja sorry, helemaal vergeten, we gaan het proberen te regenen. 10 minuten later weer gebeld, maar niks... ging niet lukken. We konden wel op maandag met korting gaan... daar hadden we niet veel aan want we wilden vandaag wat doen. De anderen zouden btw ook naar Arequipa gaan en zouden dus maandag niet eens tijd hebben. Na veel gebeld, gezegd dat we niet zouden gaan, geen van ons. Gids kon gaan en wij hard op zoek bij andere agencies in deze ochtend om mogelijk nog wel te kunnen raften. Iedere keer zelfde antwoord: Nee, de bussen zijn al weg... grrr toch nog 1 proberen en ja hoor! We konden gaan, hij sprintte weg, ging het voor ons regelen.. 10 minuten later kwam hij terug: ´Sorry jongens, het ging niet lukken... bussen waren al te ver weg...´Toch bedankt voor de moeite! En wij met een probleem.

We wilden absoluut niet op zondag hier blijven, dus wat kunnen we anders doen? Klimmen, een tour, quad rijden.. ja quad rijden leek ons wel wat. OP zoek naar een agency. Ja, hoor we konden om 2 uur gaan Quadrijden voor een halve dag. Dat was dus 4 uur op een quad... vetjes!

Agency niet de beste die wezagen, want vervoer was gewoon met de taxi ernaar toe. Ja, dat hadden wij ook wel kunnen doen. Duurde ook nog een tijde, maar uiteindelijk waren we daar en zagen we die beesten. Wel vet, had dit nog booit gedaan en in dit landschap leek het mij alleen maar vetter!

Na wat proberen op een klein veldje gingen we weg. Ik was blji dat ik geen witte kleren bij me had, want ze zouden niet wit blijven... Wat was dit leuk, overal heen, in het begin wat langzaam, maar we mochten steeds sneller. Platte weggetjes, bochtjes, heuvels, weggetjes met alleen maar drempels en kuilen, super leuk! Op een aantal plekken waar een groot vlak veld was konden we even ´vrij spelen´. Tijd om foto´s te maken en wat dingen uit proberen.

Na lange tijd rijden, was het al donker aan het worden. We moesten nu nog terug gaan. Huh het is 5 uur geweest. En rond 6 uur zou het donker zijn... nja het zal wel. Wij terug, en ja hoor, het werd al donker. En wat later, het was donker. Wij terug en zoals het in Peru hoort was niet alles zoals het hoort, mijn Quad had geen lamp, ik had wel mijn zonnebril op dus die moest nu toch echt af, mja dan had ik al het stof in de ogen. Je wilt niet weten in welk standje hopeloos ik terug ging naar de beginplaats.
Uiteindelijk kwamen we aan, wij lachen, foto´s maken van onze belachelijke gezichten en kleren zo in het stof, dronker daar wat fris en toen kwam het....

Gids: ´We hebben een probleem, zoals je weet heeft dat meisje 2 keer een ongelukje gehad waarbij ze 1 keer tegen mijn moter aan kwam. Nu is het probleem dat die beschadigd is en we dit eigenlijk nu moeten oplossen samen.´
Ik was dat helemaal vergeten, maar 1 van die meiden was inderdaad geen held op een quad en heeft een aantal keren een ongelukje gehad en is een keer tegen de moter aangereden... Hmm, toen begon het: ´Ja, dat kan wel zo zijn, maar wij hadden ook geen handschoenen, en niet alle lichten deden het van alle quad´s en toen ik inderdaad dat ongelukje had, kon ik erg moeilijk rijden, maar toch moest ik door gaan van jullie, het was slecht dat jullie geen extra mannetje mee hadden!!´ Ja, en als je dan als toerist tegen hun gaat schreeuwen... ´Weet je wat het is mevrouw, wij hebben je paspoort (die moest 1 inleveren en dat was nu toevalligerwijs zijzelf) en die krijg je pas terug als we dit opgelost hebben.´ Ook niet de beste zin om te zeggen, dus om het niet verder te laten escaleren gingen de ´mannen´die ooh zo veel van techniek wisten wel even met de gids naar de moter kijken.
Er waren inderdaad wat dingen aan die kant van de moter, die zeer goed van vandaag kunnen zijn geweest, er was iets gebroken, een deukje hier en daar en op een andere plek wat erger. Mja, hoe weten we dat het van vandaag is!? Hij had de oplossing, dat we vooe 50 dollar in totaal het zouden kunnen oplossen en dat de schade aan de quad niet meegerekend zou worden... Vond zijn natuurlijk niks, mja na een tijdje dachten we, ja dit winnen we nooit. Ik vond het op zich niet een enrom groot iets, wat ze was op sommige plekken inderdaad wat onghandig geweest en ze had hier inderdaad voor getekend net als ieder ander...

Uiteindelijk betaalt, en konden wij met paspoort gaan, in de taxi die zij even voor ons regelden (ja, we hadden heen en terug vervoer...)

Jammer dat het zo was afgelopen, want uiteindelijk was het een super dag geweest en hebben wij er allemaal van genoten!